Category Archives: Uncategorized

Huisdieren mogen binnen in het café, aanhangers van de Catalaanse onafhankelijkheid niet

Een café-bar in noordelijk Spanje heeft het debat terug opgestookt nadat zij een bord achter het venster plaatsten waarmee zij huisdieren toelaten maar aanhangers van de Catalaanse onafhankelijkheid de toegang ontzeggen.

Het café “Tú café” in Gijon, Asturië heeft verdeelde meningen uitgelokt met zijn bord: “Huisdieren zijn welkom…aanhangers van de onafhankelijkheid niet”.

Een foto van het bord kwam op de sociale media terecht en er kwam een enorme reactie van voor en tegenstanders.

Een aantal gebruikers van de sociale media vraagt zich wel af wat de eigenaars van het café met huisdieren zullen doen die zich kenbaar maken als aanhanger van de Catalaanse onafhankelijkheid.

Verveling, de grootste vijand voor een emigrant in Spanje

Niets doen of toch heel weinig, dat is de droom van de werkende mens. Maar als men dan in een situatie van het totale niets doen komt, dan is het nog maar een kleine stap naar de verveling.

In België hadden wij een zeer actief leven, waaronder twee jobs, alle maanden minstens eenmaal naar het toneel en twee à drie muziekoptredens per maand.

Op 13 januari 2003 kwamen wij in een klein Spaans dorpje aan de kust terecht, veel huizen maar weinig mensen en er was en is absoluut niets te zien of te doen. Enkel in de zomer zijn hier enkele duizenden mensen en zijn er wat activiteiten.

Ik moet er wel bij zeggen dat het voor ons beiden de eerste maal was dat wij in Spanje kwamen, onze droom was om in Ierland te wonen. Door onze hond zijn we voor één jaar naar Spanje gekomen want er was toen een probleem met de quarantaine wetten die gelukkig nu afgeschaft zijn maar wij zijn hier nog.

Het eerste jaar dat wij hier in Spanje woonden was het totale plezier, ‘s morgens gaan ontbijten, ‘s middags blijven eten in een restaurant, daar de ganse namiddag blijven zitten en dan maar ineens het avondmaal ook in dat restaurant nemen. Plezant maar toen we op het einde van het jaar de rekening maakten waren de veelvuldige restaurantbezoekjes vlug afgeschaft. Naast het grote bedrag aan geld dat we betaalden was er ook mijn gewichtstoename van rond de 30 kilo op een jaar.

Het tweede jaar hebben we wat rond gereden, veel plaatsen gezien en veel mensen leren kennen.

Met het derde jaar kwam de eerste verveling, niet veel maar toch. Mijn echtgenote kon beter om met het probleem, zij is een pak socialer dan ik en zij ging alle dagen wat buurten in de straat.

Het vierde jaar was de totale catastrofe, bij een computerschrift zat een spelletje “The Battle for Wesnoth”. Van ‘s morgens tot ‘s avonds zat ik op de computer, alle dagen, 7 op de 7. Dat heeft bijna een jaar geduurd. Uiteindelijk heb ik mij dan toch herpakt.

Het vijfde jaar bleef ik op de computer zitten maar ik heb HTML geleerd, websites maken, enz. Van de buren (Spanjaarden) kreeg ik Dreamweaver en Photoshop, boeiend maar alles was in het Spaans zodat ermee leren werken wat trager ging.

Het zesde jaar is alles terug in een stroomversnelling gekomen. Ik begon met een website www.leveninspanje.es met informatie voor inwijkelingen zoals wijzelf zijn. Daarna volgden de toeristische site www.toerismeinspanje.es en later kwam er dan de “nieuwssite” www.spanjeineennotendop.info bij.

Ondertussen ben ik terug bezig, alle dagen werk ik aan een van de sites, teksten zoeken, teksten vertalen, problemen oplossen, oplossingen zoeken enz.

Nu amuseer ik mij te pletter, er is terug een vorm van regelmaat in mijn leven, je ziet terug zaken groeien en mijn echtgenote helpt me bij het controleren van de teksten.

Ik heb dit artikel vooral geschreven voor de mensen die ons voorbeeld willen volgen en die hier niet moeten werken. Verveling kan de grootste vijand van uzelf worden, vooral dan bij mensen die zoals ik twee linkerhanden hebben. In de tuin werken is niet echt een job voor mij en schilderen hoeft ook niet alle jaren te gebeuren.

De moraal van dit verhaal is dat men toch een bezigheid moet zoeken, ik zie hetzelfde verhaal ook bij andere vrienden van ons maar zij zitten van ‘s morgens tot ‘s avonds voor de televisie.

Het aantal superrijken in Spanje is toegenomen met 8 procent

agencia

Het aantal rijke inwoners in Spanje is tijdens de crisis jaren toegenomen en dat is verbazingwekkend. Tijdens deze jaren verloren veel Spanjaarden hun werk en dikwijls hun woning.  Zo zijn er volgens de Spaanse belastingdienst nu 508 personen in Spanje die een belastbaar vermogen opgeven van meer dan 30 miljoen euro en dat is een stijging met 8 procent of 37 personen.

In totaal hebben bij het Agencia Tributaria (Spaanse belastingdienst) 181.874 personen een vermogen van meer dan 555.538 euro opgegeven, een stijging met 3,4 procent ten opzichte van het jaar daarvoor.

De grootste groep rijken in Spanje valt in de categorie van vermogens tussen de 300.000 en 1.502.000 (het gaat dan om over welk bedrag de Spaanse belastingdienst belastingen kan heffen) waarvan er 121.052 in Spanje zijn. Deze groep rijken wordt gevolgd door de groep met een belastbaar vermogen tussen de 1.502.000 en 6.100.000 waarvan er 50.287 zijn in Spanje.

Llan de Cubel

llan de cubel

Llan de Cubel is een folk groep uit Asturië en zij baseren hun muziek op de traditionele muziek uit deze streek.

Llan de Cubel is in 1984 opgericht door een groep muzikanten uit Oviedo en Cudillero. De naam van de groep hebben zij gekozen ter ere van een plaatselijke berg. In november van dat jaar hadden zij hun eerste optreden op het II Certame d’Arpa Céltica in Uviéu.

Leden

  • Simon Bradley – Viool.
  • Elías García – Bouzouki en bas.
  • Marcos Llope – Fluit en solozang.
  • Xel Pereda – Akoestische gitaar en zang.
  • Fonsu Mielgo – Percussie, toetsen en zang.
  • Xuan Rodríguez – Asturische doedelzak en zang.

Discografíe

  • Deva (1987)
  • Na Llende (1990)
  • L’otru llau de la mar (1992)
  • IV (1995)
  • Un tiempu meyor (1999)

De groep heeft een website en die kan je vinden op: Llan de Cubel
De site is in het Spaans en het Engels.

Een voorbeeld van hun muziek staat hierna

Alicante doet het goed met zijn export

Tijdens de eerste helft van het jaar kan Alicante goede cijfers voorleggen wat de export betreft.  De cijfers waren zo goed dat de stijging van de export het dubbele was van de Spaanse gemiddelde.

Naast het toerisme is de export de voornaamste motor van de lokale economie en van januari tot juni was dit € 2,8 miljard waard, een stijging met 9,8 procent ten opzichte van dezelfde periode vorig jaar.

Kwestie belangrijkheid sprongen industriële producten over landbouwproducten en daar  had de schoenenindustrie een grote bijdrage aan met een waarde van € 783 miljoen tot juni en dat is een stijging met 19 procent ten opzichte van vorig jaar.

Frankrijk blijft de belangrijkste klant voor de bedrijven in Alicante alhoewel de export naar Duitsland met zijn 40 procent de grootste stijging kende.

Ook de landen buiten de Eurozone kenden een flinke stijging maar dit kwam voor de daling van de waarde van de euro.

Wonen in Spanje

sjdlt-natuur5

Naast deze blog met wat serieuzer nieuws heb ik nog een andere blog over Wonen in Spanje.

Die heeft als ondertitel “Dagdagelijkse belevenissen van een Belgische immigrant” maar in feite is dat wat hoog gegrepen.  Hier zijn geen dagdagelijkse belevenissen, hier gebeurt gewoon niets.

Omdat hier niets gebeurt is het dorp populair voor mensen die hun rust zoeken en daar is ook niets mis mee.

Voor de geïnteresseerden in ons dagelijks leven in San Juan de los Terreros, die kunnen kijken op Wonen in Spanje.

Men kan zich vergissen en de foto is dan uit een verkeerde hoek genomen maar San Juan de los Terreros ligt wel aan zee.