Category Archives: Muziek – jazz

Tontxu

José Antonio Ipiña García, beter bekend als Tontxu, is geboren op 17 augustus 1972 in Bilbao. Hij is een Spaanse zanger.

Biografie

Hij kreeg zijn eerste gitaar als cadeau van een vriend van de familie, Moncho Borrajo.

In 1990 begon hij op de zender “40 Principales” in Bilbao als presentator te werken en hij bleef hier vijf jaar.

Later vertrok hij naar Madrid waar hij begon met zingen in café Libertad 8. Daar leerde hij Rosana Arbelo, Andrés Molina, Rogelio Botanz en Paco Bello kennen waarmee hij ook in andere cafés in Madrid ging optreden.

In 1996 tekende hij een contract met de platenfirma EMI-ODEON en hier bracht hij ook zijn eerste albums uit: Se Vende (1997), Corazón de Mudanza (1998), Con un Canto en los dientes (2000) en Básico (2001).

In 2002 tekende hij dan een contract met TOOL Music en hier bracht hij twee albums uit: Contacto con la realidad (2004) en Cuerdas vocales y consonantes (2005).

In 2006 staat hij voor de eerste maal aan de andere kant van de mengtafel, hij is de producer voor een andere artiest Andrés Suárez met het album: Maneras de romper una ola.

In 2008 gaat hij weer naar een andere platenfirma waar hij zijn zevende album opneemt, En el nombre del padre.

In maart 2010 begint hij aan zijn eer tournee door Argentinië waar hij blij verrast is dat het publiek zijn zeven albums kent. In oktober 2010 begint hij aan zijn nieuw album, TONTXU SOLO, met alleen een begeleiding van zijn gitaar.

Samenwerking

Tontxu is een vriend van veel zangers uit Madrid en hij werkt samen met Kiko Tovar, Andrés Suarez en Números Cardinales,

Hij heeft opgetreden met Victor Manuel, Antonio Vega, Nacho García Vega, Ella Baila Sola, Inma Serrano, Olga Cerpa van de groep Mestisay, Joan tena, Ismael Serrano, Bebe, Marwan, Luis Ramiro, Alejandro Martinez, Pablo Sciuto, Kiko Tovar, Paco Bello, Cristina Narea, Paco Cifuentes, Luis Felipe Barrio en Matías Avalos, Fede Comín, Conchita…

L.S.E.

De laatste tijd trekt hij zich het lot aan van de doven en slechthorenden. Tijdens zijn optredens wordt hij nu vergezeld door een gebarentolk.

Discografie

  • Se Vende (1997)
  • Corazón de mudanza (1998)
  • Con un canto en los dientes (2000)
  • Tontxu Básico (2001)
  • Contacto con la realidad (2004)
  • Cuerdas vocales y consonantes (2005)
  • En el nombre del padre (2008)
  • Tontxu SOLO (2013)
  • Cicatrizando (2016)

Hij heeft een eigen website en die kan je vinden op Tontxu

Pedro Iturralde

pedro

Pedro Iturralde is geboren in Falces, Navarra op 13 juli 1929 en hij is een Spaanse jazz saxofonist. Hij is tevens professor aan het Real Conservatorio Superior de Música in Madrid.

Zijn loopbaan

Hij begint zijn muziekstudies op jonge leeftijd en hij is 9 jaar als hij debuteert als saxofonist. Hij volgt dan een studieplan als autodidact met de instrumenten saxofoon, klarinet, piano en gitaar. Later studeerde hij viool en piano. Hij is professor voor saxofoon aan het Real Conservatorio Superior de Música in Madrid.

Toen hij 18 jaar was deed hij een tournee in het buitenland maar toen hij in Spanje terug kwam besloot hij om aan het conservatorium saxofoon te gaan studeren, een studie die hij voleindigde in 1 jaar. Daarna vormde hij het “Pedro Iturralde Quartet”.

Toen hij twintig jaar was componeerde hij zijn beroemdste werk, “La pequeña Czarda”. Het was een werk voor saxofoon begeleid door piano. Later maakte hij nog versies van dit werk voor een saxofoon kwartet, voor een klarinet kwartet, voor een blaaskwintet, voor een strijkorkest en voor een symfonisch orkest.

Na een tournee door Libanon, Griekenland (waar hij inspiratie vond voor zijn bekend werk “Suite Hellenique”), Turkije, Italië, Frankrijk en Duitsland. keerde hij terug naar Madrid waar hij de leiding nam over zijn jazz kwartet in de W. Jazz Club. Daar werkte hij met muzikanten zoals Donald Byrd, Lee Konitz, Hampton Hawes, Gerry Mulligan en Tete Montoliu. Hij experimenteerde er met de fusión tussen flamenco en jazz met de flamenco gitarist Paco de Lucía. Hier maakte hij ook opnames voor het Blue Note label.

Hij heeft een aantal opnames gemaakt voor het programma “Club de Jazz” van Radio Nacional. Joachim E. Berendt vroeg hem om deel uit te maken van zijn sextet op het jazz festival van Berlijn samen met de groepen van Miles Davis, Thelonious Monk en Baden Powell. Zijn composities “Like Coltrane” en “Tov” wonnen prijzen op het “Concurso Internacional de Composición de Temas de Jazz” in Monaco.

Het Berklee, College of Music in Boston biedt hem een beurs aan waardoor hij zijn kennis van de jazz kan vergroten. Hij volgt er “Arranging” met Herb Pomeroy, harmonieleer en de geschiedenis van Jazz. Hij treedt er op met het Kwintet van de Faculteit en met de “All Star Faculty Big Band” tijdens de concerten “Tweehonderd Jaar Jazz in Amerika”.

Vervolgens treedt hij als gastmuzikant op in Helsinki met het “The New Music Orchestra” waarmee hij zijn eigen composities speelt. Een aantal keren treedt hij op in Madrid met een Big Band voor een uitzending op televisie en in het Teatro Español tijdens een huldeconcert voor Federico García Lorca.

Hij speelt ook als solist in het Orquesta Nacional van España en met de Sinfónica de RTVE onder de leiding van Igor Markevitch, Jesús López Cobos en Enrique García Asensio.

Als enige Spanjaard naast Tete Montoliu staat hij in Naslagwerk van de Jazz van de uitgeverij Larousse.

Een voorbeeld van zijn muziek kan je hierna vinden:

Chano Domínguez

chano

Chano Domínguez is een Spaanse jazz pianist en hij is geboren op 29 maart 1960 in Cádiz.

Zijn eerste contact met de muziek kwam er door zijn vader die een grote fan was van de flamenco. Op het einde van de jaren 70 vormde hij de groep Cai en op hun repertoire stond symfonische rock en fusion jazz.

Tijden de jaren 80 speelde hij eerst met de groep Hixcadix en later solo in kleine lokaaltjes en evolueerde hij langzamerhand in de richting van de jazz.

Chano is momenteel de musicus die een grote faam heeft door zijn combinatie van flamenco en jazz.

Zijn eerste opnames als flamenco jazz pianist werden opgenomen op het Madrileens label Nuba Records. Later nam hij talloze albums op met andere muzikanten en zangers in Spanje en tal van andere landen.

Hij was de enige Spaanse muzikant die meewerkte aan de film van Fernando Trueba, Calle 54 die gewijd was aan de jazz latino.

Discografie

Solowerk

  • Chano, 1992.
  • Hecho a mano (met Tomatito), 1995.
  • En directo, live opgenomen in het Café Central in Madrid, 1997.
  • BSO Siempre hay un camino a la derecha, 1997.
  • Imán (met Enrique Morente), 1999.
  • Sí, 2001.
  • Mira como viene, 2003.
  • Oye como viene, 2003.
  • 1993-2003, 2004.
  • Con alma (met George Mraz en Jeff Ballard), 2005.
  • Flamenco Jazz, 2005.
  • Acoplados (met Martirio), 2006.
  • New Flamenco Sound, 2006.
  • Acércate más, 2006
  • Quartier Latin (met Paquito D’Rivera), 2009
  • Piano Ibérico, 2010
  • Flamenco sketches, 2012

Samenwerking

  • Más allá de nuestras mentes diminutas, met Cai, 1978.
  • Noche abierta, met Cai, 1979.
  • Canción de Primavera, met Cai, 1980.
  • La Guinda, met La Guinda, 1985.
  • Hiscádix, met Hiscádix, 1987.
  • Memorias, met Tito Alcedo, 1988.
  • Daquí Pallá, met Decoy, 1991.
  • Veneno Para el Corazón, Ana Belén, 1991.
  • 10 de Paco,werk van Paco de lucia met Jorge Pardo en Tino di Geraldo, 1994.
  • Flamenco lo serás tú (Tino di Geraldo).
  • La noche (Presuntos Implicados), 1995
  • Coplas de madrugá (con Martirio), 1996.
  • Sol Mestizo (Markus Stockhausen).
  • Algo pa nosotros (La Barbería del Sur).
  • Otoño (Javier Paxariño en Hozan Yamamoto) 1998.
  • Los sueños y el tiempo (Guillermo McGill).
  • Tú no sospechas, met Marta Valdés, 2000.
  • Calle 54, uit de film van Fernando Trueba, 2001.
  • Pa’ mi genio, met Carmen París, 2002
  • Cuentos del mundo, (Constantino Romero en Marina Albero), 2005.

Hij heeft een eigen website en die kan je vinden op Chano Dominguez

Een voorbeeld van zijn muziek staat hierna:

Pedro Javier González

Pedro

Pedro Javier González García is in 1962 in Barcelona geboren en hij is een Spaanse gitarist, componist en producer. Tot nu heeft hij zeven albums uitgebracht waarvan enkele met eigen composities.

Hij heeft samengewerkt met artiesten zoals Joan Manuel Serrat, Alejandro Sanz, Manolo García en El Último de la Fila, María del Mar Bonet, Victoria de los Ángeles, Angelo Branduardi en vele anderen.

Hij is bekend voor zijn beheerst gitaarspel en voor zijn vermogen om verschillende stijlen te vermengen zoals flamenco en jazz.

Het begin

Zijn eerste stappen in de muziek kwamen er in 1990 met de groep “El Último de la Fila” waar hij de Spaanse gitaar speelde op het album “Nuevo pequeño catálogo de seres y estares”. Vanaf dat moment was er een speciale band tussen de groep en de gitarist en Pedro Javier werkte mee aan hun volgende albums en aan hun concerten.

In 1992 begon hij met Rafael Maya de groep Arrebato. Met deze groep maakte hij het album “Rumba” waarop composities stonden van beide leden van de groep. De stijl ligt dicht bij de golf van de “nieuwe flamenco” die populair was in de jaren ’90.

Na zijn eerste avontuur als componist keert hij terug nar de uitvoering. Hij werkt mee aan de albums “Astronomía razonable” en “La rebelión de los hombres rana” van El Último de la Fila. Op beide speelt hij de Spaanse en de elektrische gitaar. Hij gaat met de groep op tournee om de albums te promoten

De reeks “Guitarra” en zijn eerste solo album.

Tijdens het tweede deel van de jaren ’90 hield hij zich bezig met het maken en promoten van een reeks met drie albums “Guitarra:”

* Guitarra”, uit 1996 is een dubbel cd waarop Pedro Javier versies brengt van liedjes uit de pop en rock geschiedenis. Het zijn zijn interpretaties van nummers van The Eagles, John Lennon, Dire Straits, Supertramp, Simon and Garfunkel en Eric Clapton. Op het album staat een nummer van eigen hand “Celtic dreams”.

* * Guitarra vol. 2″ uit 1997. op dit album herhaalt Pedro Javier de formule van “Guitarra” en hierop staan liedjes van The Police, Bob Dylan, Queen en vele anderen. Ook op dit album staat en liedje van eigen werk “Rainbow eyes”.

* “Guitarra 3: Tributo a los Beatles” uit 1998. Op deze twee cd’s staat het werk van The Beatles en ook op dit album is er een eigen werk, “Tomorrow”.

In het begin van 1997, gelijktijdig met de reeks “Guitarra” maakte hij het album “Callejón del gato”. Het bevat 13 instrumentale akoestische liedjes.

Voor hij verder gaat met het opnemen van eigen werk doet Pedro Javier enkele samenwerkingen met andere artiesten. Hij speelt op de Spaanse gitaar op het album “Arena en los bolsillos” uit 1998 van Manolo García en op “Cansiones” uit 2000 van Joan Manuel Serrat.

In 2001 maakt hij een eigen stuio album “Árboles nuevos” en het album bevat 10 instrumentale en 1 gezongen liedje.

Tegelijkertijd coproduceert en bespeelt de hij de gitaar op “Nunca el tiempo es perdido” uit 2001 en “Para que no se duerman mis sentidos” uit 2004 van Manolo García. Dit laatste album geeft hem de erkenning als producer en hij krijgt er de “Premios de la Música” als Beste Arrangeur/Producer voor.

Hierna volgt een samenwerking met Serrat op het album “Versos en la boca” uit 2002 waarop hij terug de gitaar bespeelt.

In 2005 neemt hij terug de nummers van zijn eerste album op en geeft er een nieuwe interpretatie aan, het album krijgt de naam “Nuevo callejón del gato 05”.

In 2007 maakt hij een nieuw album met eigen werk, “Verdades ocultas y medias mentiras”.

Het Trio

Pedro Javier González met Roger Blavia (drums) en Toni Terré (bas) vormen een groep met de naam “”Trío” en zij geven een reeks concerten in Europa. Op het repertoire staatn de pop en rock klassiekers uit het verleden.

Discografie

Met Arrebato:

  • Rumba canalla (1992)

Albums:

  • Guitarra (1996)
  • Guitarra vol. 2 (1997)
  • Guitarra 3: Tributo a los Beatles (1998)
  • Callejón del gato (1997)
  • Árboles nuevos (2001)
  • Nuevo callejón del gato 05 (2005)
  • Verdades ocultas y medias mentiras (2007)

Pedro Javier González heeft een eigen website en die kan je hier vinden.

Een voorbeeld van zijn muziek kan je hierna vinden:

Carme Canela

carme

Carme Canela is een Spaanse jazz zangeres en zij is geboren in 1962.

Carme Canela studeerde met Dee Kohanna in de Aula de Música Moderna van Barcelona en in de Taller de Músics. Zang techniek studeerde zij met Joaquim Proubasta en Maya Mayska en zij volgde diverse internationale seminaries met professoren zoals Sheila Jordan.

Toen zij zestien jaar was begon haar muzikale carrière als zangeres bji het Orquestra Encantada waarmee zij vier LP’s opnam.

Zij werkte tot op heden met een rits internationale jazz muzikanten zoals David Xirgu, Joan Monné, Bruce Barth, Kurt Rosenwinkel, Mike Mossman, Lluís Vidal, Joan Albert Amargós, Perico Sambeat, David Mengual, Dani Pérez, Gorka Benítez, Laura Simó, Zé Eduardo, Iñaki Salvador, Jordi Bonell, Carles Benavent, Bernardo Sassetti, Agustí Fernández en Robert Ashley.

Zij werkte ook samen met andere groepen zoals het Orquestra de Cambra van het Teatre Lliure, het Albert Guinovart Ensemble, de Big Band Jazz de Terrassa en de Big Band del Taller de Músics.

In 2007 presenteerde zij haar nieuwe project “Carme Canela zingt Gioconda Belli, Sencillos Deseos. Op 23 mei 2007 ging zij hier mee in concert in het TNC van Barcelona.

Zij nam nog een album op dat uitkwam in het begin van 2008. In dit werk waren de teksten sensueler en volwassener, zij waren van de hand van de Nicaraguaanse Gioconda Belli.

Canela werd op dit album begeleid door Guillermo Klein op piano, Gorka Benítez op sax en fluit, Dani Pérez op de gitaar, Nic Thys op de bas en David Xirgu op de drum.

Discografíe

* Poti-Poti (1992)- Kinderliedjes
* Introducing Carme Canela & Trío (1996)
* ¡No pasarán! Canciones de guerra contra el fascismo (1936-1939)
* Cravo e Canela (1999)
* Pans & CD2 (2000) – Villancicos
* Iris (2002)
* Univers Miles – Lluís Vidal & Carme Canela (2002)
* Carme Canela canta Gioconda Belli. Sencillos Deseos (2008)
* Carme Canela canta Jordi Matas (2011)
* Nadales (2012).
* Granito de sal (2014). Carme Canela & Joan Monné Trío.

Men kan haar website vinden op Carme Canela De site is drietalig: Spaans, Catalaans en Engels.

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

 

Ximo Tebar

ximo

Ximo Tebar is een jazz gitarist en hij is geboren in 1963 in Valencia.

Hij begon met gitaarspelen toen hij zeven jaar was en vanaf zijn zeventien jaar is hij professioneel met muziek bezig. Hij maakte tournees doorheen Spanje, Europa en de Verenigde Staten als leider van zijn eigen groep, de Ximo Tebar Band of anders speelde hij met andere beroemde internationale beroemdheden uit de wereld van de jazz. Hij is een van Spanje’s meest gelauwerde muzikanten en hij ontving de prestigieuze “Premio al Mejor Solista de la Muestra Nacional de Jazz” van het ministerie van Cultuur twee jaar op rij.

Hij speelde reeds samen met Johnny Griffinn, Benny Golson, Tete Montoliu, Anthony Jackson, Lou Bennett, Pedro Iturralde, Lou Donaldson, Dr. Lonnie Smith, Louie Bellson, Jorge Pardo, Joey DeFrancesco, Mike Mossman en Jan Ackerman.

Discografíe

* Ximo Tebar Group “Aranzazu” (1988)
* Ximo Tebar Group “Anis del Gnomo” (1990)
* Ximo Tebar Group “Live in Russia” (1991)
* Ximo Tebar The Jazz Guitar Trio “Hello Mr. Bennett” (1992)
* Ximo Tebar Group “Te Kiero con K” (1991)
* Ximo Teba “Son Mediterráneo” (1995)
* Ximo Tebar The Jazz Guitar Trio “So Wath” (1997)
* Ximo Tebar Band “Homepage” (1998)
* Ximo Tebar “Goes Blue” (2001)
* Ximo Tebar “Embrujado” (2002)
* Ximo Tebar “The champs” (2004)
* Ximo Tebar “Eclipse” (2006)
* Ximo Tebar “Steps” (2008)
* Ximo Tebar “Celebrating Erik Satie” (2009)
* Ximo Tebar “A Jazzy World Christmas” (2010)
* Ximo Tebar “Jazz Swing and Ballads” (2012)

Ximo Tebar heeft een website en die kan je vinden op Ximo Tebar

Een voorbeeld van zijn muziek staat hierna:

Radio Tarifa

radio tarifa

Radio Tarifa is een Spaanse muziekgroep die een gans eigen stijl heeft. Zij spelen een mengeling van flamenco, jazz en wereldmuziek met sterke Arabische invloeden.

Geschiedenis van de groep

Volgens de leden van de groep komt de naam van hun groep, Radio Tarifa, door een vergelijking te maken met een radio die de muzikale invloeden van het Middellands Zee gebied uitzend en ontvangt en de Kaap van Tarifa die geografische gezien het dichtste punt van Spanje is bij Afrika.

Voor de groep is Tarifa een beetje grens, het land van niemand en boven alles het balkon op de Middellandse Zee.

De groep heeft tal van tournees gemaakt doorheen gans Europa . Buiten Europa was de groep in Turkije, Marokko, Egypte, Palestina, Nieuw Zeeland, Brazilië, Mexico, Canada en de Verenigde Staten.

Muziekstijl

Hun muziek is een fusie van muziek en stijlen die ritmes bevatten uit de Arabisch-Andalusische stijl, de flamenco en muziek vanuit de beide oevers van de Middellandse Zee en er worden middeleeuwse instrumenten gebruikt. Ook duiken er Caraïbische elementen op in hun muziek.

Zij gebruiken traditionele muziek en zij vullen die aan met eigen composities, zij gebruiken antieke maar ook moderne instrumenten zoals de sax, de elektrische gitaar enz.

Tijdens hun live optredens nemen er acht muzikanten deel maar er staat ook een flamenco danser en een buikdanseres mee op het podium.

Samenstelling van de groep

De voornaamste leden

* Benjamín Escoriza, zang
* Faín S. Dueñas, percussie (tar, derbuka, djembe)
* Vincent Molino, blaasinstrumenten (neys, cromorno, oboe de poitou)
* Jaime Muela, dwarsfluit, sopraansax
* Amir Haddad, ud
* Jorge Gomez, flamenco gitaar, elektrische gitaar
* Sebastián Rubio, percussie (tar, bongos)
* David Purdye, bas, contrabas
* Chuco García, geluid technicus

Discografíe

* Rumba Argelina (1993)
* Temporal (1998)
* Cruzando El Rio (2001)
* Fiebre (2003)
* Live 25 July, 2004 – Ramallah, Palestina

De groep heeft een eigen website en die kan je vinden op Radio Tarifa Deze website is in het Spaans en in het Engels.

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden

Ojos de Brujo

ojos de brujo

Ojos de Brujo is een groep uit Barcelona die opgericht is in 1996. Hun muziek is een mengeling van stijlen maar zij beginnen altijd met de flamenco en dan voegen zij allerhande stijlen toe zoals reggae, hip hop, rock en elektronische muziek.

De geschiedenis van de groep

De groep ontstond na een aantal verschillende jam sessies van verschillende muzikanten die toen in en rond Barcelona optraden.

Het is vanuit deze sessies dat een deel van de liedjes gemaakt werden die op hun eerste album, Vengue stonden. Dit album kwam op de markt in 1999.

Het album werd tijdens hun optredens op festivals in Spanje verkocht maar ook in de rest van Europa zoals in België, Nederland, Frankrijk, Italië en Duitsland. De mond aan mond reclame was een belangrijk verkoopargument en dat bracht de verkoop op 40.000 verkochte exemplaren.

De samenstelling van de groep die in het begin zeer wisselend was is nu gestabiliseerd rond Ramón Giménez, Juanlu, Marina “la canillas”, Xavi Turull, Panko, Sergio Ramos en Maxwell Wright, maar de groep werkt altijd samen met andere muzikanten.

In 2001 verbreken zij hun platencontract en zij beginnen een eigen platenlabel. Ook in 2001 start hun tour “Abriendo puertas” doorheen gans Spanje.

In 2002 komt Bari uit en dat is van de hand van La Fábrica de Colores, een platenlabel dat opgericht is voor het producen en uitgeven van hun eigen werk. Dit album is de aanzet tot de uitbouw van een internationale carrière en hun promotietour brengt hen naar festivals doorheen gans Europa maar ook naar Mexico, Canada, Japan, Colombia en tal van andere landen.

In 2006 komt op Diquela Records hun derde album “Techari” uit. Op dit album werken ze samen met Pepe Habichuela, Martirio, Cyber (lid van de Asian Dub Foundation) en Nitin Sawhney.

Het album komt uit in twee verschillende edities, een gewone en een luxe uitgave en die is geïllustreerd door graffiti kunstenaars, illustrators en tekenaars van comics uit verscheidene landen.

In 2007 komt hun eerste live CD uit, Techarí Live en daar vertolken zij de liedjes van hun laatste album en een liedje van Bob Marley Get up Stand up. Bij deze cd is er een dvd van een concert opgenomen in Barcelona.

Momenteel gaat de groep verder onder de naam Lenacay.

Discografíe

* Vengue (1999)
* Barí (2002)
* Bari: remezclas de la casa (2003)
* Techarí (2006)
* Techarí live (2007)
* Aocaná (2009)
* Corriente Vital (2010)

De groep heeft een eigen website en die kan je vinden op Ojos de Brujo

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden: