Category Archives: Muziek – rock

Memoria de Pez

Memoria de Pez is een Spaanse rock groep uit Vizcaya in het Baskenland. De groep werd in 2007 opgericht en ze kreeg toen de naam Bir Litter en de leden waren Jon Calvo, Laka, Sitxu en Iban.

De zanger en de leider van de groep is Jon Calvo en hij was de zanger van Inconscientes. Het was Iñaki Antón “Uoho”, gitarist van Extremoduro die het aanbod deed om hun eerste album op te nemen. In 2008 verscheen En el mar de los sueños.

Drie jaar later, in 2011 namen zij hun tweede album op, 100 nudos por segundo. Het album werd geproduceerd door Iñigo Etxebarrieta.

In 2013 kwam dan hun derde album uit, Tocar madera. Dit album werd opgenomen in de studio’s Muxikon in Mungia (Vizcaya). Uit dit album kwam de single “No quiero verte” uit voor iTunes en Spotify.

Discografie

  • En el mar de los sueños (2008)
  • 100 nudos por segundo (2011)
  • Tocar madera (2013)
  • Serendipia (2016)

Groepsleden

  • Jon Calvo (Zang en gitaar)
  • Laka (Gitaar)
  • Sitxu (Drum)
  • Ekain Alzola (Bas)

De groep heeft een website en die kan je vinden op Memoria de Pez.

Los Enemigos

Los Enemigos is een Spaanse muziekgroep uit Madrid die opgericht werd in 1985 en zij was gedurende 20 jaar een van de belangrijkste rockgroepen in Spanje. In 1985 wonnen zij de muziekwedstrijd in Madrid en in 1986 namen zij hun eerste album “Ferpectamente”.

Hun twee laatste albums, “Obras escocidas” uit 2001 en “Obras Escondidas” uit 2002 zijn live verzamelalbums van hun laatste tournee.

De groep werd in 2012 heropgericht.

Leden

  • Josele Santiago, gitaar en zang
  • Fino Oyonarte, bas en achtergrondzang
  • Chema “Animal” Pérez, drum, percussie en achtergrondzang
  • Manolo Benítez, gitaar en achtergrondzang

Maakten deel uit van de groep:

  • Artemio Pérez, drum
  • Michi González, bas
  • Angel “reverendo”, piano en orgel
  • Juanma “Elegante”, harmonica
  • Raimundo Amador, gitaar en zang
  • Rosendo Mercado, gitaar en zang
  • Pablo Novoa, piano
  • Roberto Arbolea, gitaar

Discografie

  • Ferpectamente (1986)
  • Un tío cabal (1988)
  • La vida mata (1990)
  • La cuenta atrás (1991)
  • Sursum corda (1994)
  • Tras el último no va nadie (1994)
  • Alguna copla de los enemigos (1995) (Verzamelalbum)
  • Gas (1996)
  • Tengo una casa (1996) (soundtrack)
  • Nada (1999)
  • Se buscan fulmontis (1999) (soundtrack)
  • Obras escocidas (1985-2000) (2001) (Live Dubbel CD)
  • Obras escondidas (2002) (Live)
  • Hasta el lunes (2012) (CD + DVD live)
  • Desde el jergón (2012) (box met 5 5 CD en 1 DVD)
  • Vida inteligente

Gossos

gossos

Gossos (“Honden”) is een Catalaanse rock groep uit Manresa. Tot 2002 bestond hun repertoire alleen uit akoestische muziek met gitaar en bas. In 2002 kwam er een drummer bij de groep en ze begonnen ook de elektrische gitaar en bas te gebruiken.

Geschiedenis

Tijdens de zomer van 1993 kwamen Oriol Farré, Juanjo Muñoz, Natxo Tarrés en Roger Farré, allen uit Manresa, bij elkaar en zij beslisten op een groep te vormen en om zelf hun muziek te schrijven en te componeren. Met hun tweede concert wonnen zij de mogelijkheid om een album op te nemen.

Dit album kreeg de naam van de groep en het kwam op de markt in 1994. Hun akoestische muziek maakte hen totaal anders dan de andere Catalaanse rock groepen uit die periode. Zij speelden meer en meer concerten in de regio terwijl zij werkten aan hun tweede album “En privat” dat op de markt kwam in 1996.

In 1997 brachten zij hun derde album “Metamorfosi” uit en hun vierde album “Directament” kwam uit in 1999 en dat was een live album. Het werd opgenomen in het Teatre Conservatori in hun thuisstad Manresa. Er waren gastoptredens van Cris Juanico (Ja t’ho diré), Gerard Quintana (Sopa de Cabra) en Pemy Fortuny (Lax’n’Busto).

In 2000 namen zij dan hun eerste album in het Spaans “De viaje” op en dat werd opgenomen in Madrid. De groep keerde dan in 2001 terug naar het Catalaans voor hun zesde album “Cares”.

In 2002 verliet de groep de akoestische muziek en er kwamen elektrische instrumenten en een drummer voor in de plaats. Met hun zevende album “El jardí del temps” uit 2003 sloegen zij dan hun nieuwe weg in. Ook op “8” uit 2005 en op “Oxigen” uit 2007 bleef hun nieuwe geluid aanwezig.

In 2008 vierde de groep zijn vijftiende verjaardag met een concert in Barcelona en zij gingen op tournee door Duitsland en Nederland.

Gossos tiende album “Dia 1” kwam dan uit in 2010. In 2011 kondigde de groep voor 2012 een tijdelijke stop in hun optredens aan maar er zou een nieuw album komen in 2013.

Groepsleden

  • Natxo Tarrés – zang en gitaar
  • Roger Farré – zang en bas
  • Juanjo Muñoz – zang en gitaar
  • Oriol Farré – zang en gitaar
  • Santi Serratosa – drums (sinds 2002)

Discografie

  • Gossos (1993)
  • En privat (1996)
  • Metamorfosi (1997)
  • Directament (1998)
  • De viaje (2000)
  • Cares (2001)
  • El jardí del temps (2003)
  • 8 (2005)
  • Oxigen (2007)
  • 15 Anys a L’Auditori  (2008)
  • Dia 1 (2010)
  • Batecs (2013)

De groep heeft een eigen website en die kan je vinden op Gossos.

Een voorbeeld van hun muziek kan je hierna vinden:

Huecco

huecco

Iván Sevillano Pérez, de echte naam van Huecco is een Spaanse zanger en hij is geboren in Plasencia maar hij groeide op in Madrid (Aluche) en Leganés.

Hij is tevens een voormalig lid van de groep, Sugarless.

Voor zijn singel “Se acabaron las lágrimas” kreeg hij voor de opname van zijn videoclip steun van het Ministerie voor Gelijke Kansen voor zijn boodschap tegen het geweld tegen vrouwen.

Na het verlaten van Sugarless bracht hij in 2006 een album uit met zijn eigen naam. Zijn tweede album kreeg de naam “Assalto” en dit album kwam in 2008 op de markt.

De muziek van Huecco is een mengeling van een groot aantal stijlen, hij gebruikt invloeden uit de rock, rumba, pop, mambo, ska en hip hop.

De periode bij Sugarless

Met deze groep maakte Huecco drie albums: Asegúramelo, Más gas en Vértigo. Van dit laatste album werden er in Spanje 20.000 exemplaren verkocht. Met Sugarless trad hij ook in alle delen van Spanje op maar daarnaast ook in Zuid-Amerika. Zij deden ook het voorprogramma voor de groep Slipknot.

Het eerste album als Huecco werd in de ganse Spaanstalige wereld uitgebracht maar ook in Brazilië, Portugal en de de Verenigde Staten.

Het album bevat invloeden die hij had opgedaan in La Habana, México, Tijuana, Miami, Los Ángeles, San Francisco en São Paulo zonder zijn eigen Spaanse invloeden te vergeten.

Zijn tweede album werd opgenomen in Los Ángeles en de producer was Thomas Russo. Huecco liet zich hier vooral inspireren door de flamenco en het Franse chanson. Op dit album vinden we ook liedjes terug in het Portugees en het Frans.

Discografie

  • Huecco (2006)
  • Assalto (2008)
  • Dame vida (2011)
  • Lobbo (2016)

De website van Huecco kan je vinden op Huecco.

Burning

burning

Burning is een rock groep uit Madrid en zij werd opgericht in 1974 door José Casas (Pepe Risi, gitaar), Antonio Martín (Toño Martín, zang), Johnny Cifuentes (toeetsen) en Enrique Pérez (bas). Deze laatste verliet de groep op het einde van de jaren ’70.

Alhoewel Burning zijn carrière in het Engels begon zijn ze later overgeschakeld naar het Spaans. De groep was een van de belangrijkste Spaanse rockgroepen tijdens de jaren ’70 en ’80. Dit was ook de periode waarin zij hun grootste roem behaalden.

Huidige samenstelling van de groep

  • Johnny Cifuentes – zang, toetsen, piano (sinds 1974)
  • Carlos Guardado – bas (sinds 1987)
  • Edu Pinilla – gitaar (sinds 1992)
  • Kacho Casal – drum (sinds 1997)
  • Nico Alvarez (gitaar)
  • Miguel Slingluff (saxofoon)

Discografie

  • Estoy ardiendo -I’m Burning (Single, 1974)
  • Like a shot (Single, 1975)
  • Madrid (1978)
  • El fin de la década (1979)
  • Bulevar (1980)
  • Atrapado en el amor (1981)
  • Noches de Rock & Roll (1984)
  • Hazme gritar (1985)
  • Cuchillo (1987)
  • Regalos para “mamá” (1989)
  • En directo (1991)
  • No mires atrás (1993)
  • Sin miedo a perder (1998)
  • Altura (2002)
  • Desnudo en el Joy (2008)
  • Pura Sangre (2013)
  • Vivo y Salvaje (2015)

De groep heeft een website en die kan je vinden op Burning

Estrago

estrago

De groep werd opgericht in Pamplona op het einde van 1998 maar de groep kreeg haar huidige naam in februari 2004, voordien, gedurende vijf jaar, was de groep bekend als Samsara en gedurende enkele maanden was de naam Samady.

Het duurde een jaar en een half voordat zij enkele liedjes opnamen en die CD werd in 2000 op straat verkocht. Het was een redelijk succes. Deze CD kreeg de naam “Reventar o morir” en er stonden zes liedjes op.

Door deze CD vonden zij een producer/manager (Radikal Producciones Musicales) en dat was voor hun muzikaal project een grote hulp.  Zij waren in staat om in 2002 hun tweede album op de markt te brengen en dat album kreeg de naam “Desorden”. Op dit album stonden liedjes zoals “Marihuana” voor de legalisatie van marihuana en Humillada”, tegen het geweld op vrouwen.

Het was toen dat er problemen optraden met de naam van de groep, de naam bleek al geregistreerd te zijn en men moest op zoek naar een nieuwe naam. Een alternatief voor de groep was Samady maar daar was de platenmaatschappij niet gelukkig mee, zij wilden een naam met meer impact. Uiteindelijk koos men dan voor Estrago en onder deze naam namen zij in mei 2004 hun derde album op, “Cabeza loca”.

Na hun promotie tournee doorheen gans Spanje voor “Cabeza Loca”  begonnen zij met de opname van hun vierde album en het tweede als Estrago. Dit album kreeg de titel “Hadas y Princesas”. In dit album was een grote invloed van de rock muziek met uitzondering van het lied “Hada” dat speciaal door Aurora Beltrán voor de groep was geschreven.

De groep nam deel aan een groot aantal wedstrijden in de provincie waarop zij altijd goede uitslagen behaalden. In een van die wedstrijden behaalde de gitarist van de groep, Imanol Armendáriz de eerste prijs.

Leden van de groep

Miguel Aulló “Miki” – zang
Iñaki Lasheras – gitaar en zang
Felix Galarreta – drum
Iñaki Ororbia – bas
Imanol Armendáriz – gitaar en zang

Discografie

* 2000: Reventar O Morir. (als Samsara)
* 2002: Desorden. (als Samsara)
* 2004: Cabeza Loca.
* 2005: Hadas Y Princesas.
* 2008: Siete Notas… Mil Historias.

De groep heeft een website op Estrago

Triana

triana

Deze groep is er een uit de oude doos maar ze heeft haar plaats hier verdiend door de grote invloed die zij heeft op de huidige generatie muzikanten.

Liefhebbers van Deep Purple zullen bepaalde overeenkomsten ontdekken en de groep Led Zeppelin nam Luminosa mañana van hen op.

Triana is een Spaanse groep die bekend werd met progressieve rock en zij bestond van in de jaren 70 tot het begin van de jaren 80.

Groepsleden:

Jesús de la Rosa Luque: zang en toetsen
Eduardo Rodríguez Rodway: zang en gitaar
Juan José Palacios “Tele”: drum en percussie

De bedoeling van de groepsleden was muziek te maken met een fusie van rock met flamenco. Tevens werden zij beïnvloed door de Amerikaanse groepen Vanilla Fudge en King Crimson.

Progressieve fase

Hun 3 eerste platen weerspiegelden duidelijk deze trends. Hun debuut plaat, El Patio, had een groot succes onder de jeugd ondanks dat er bijna geen promotie voor gemaakt werd. Deze plaat bevat 2 liedjes die hier klassiekers geworden zijn in de Spaanse progressieve rock, Abre la Puerta en En el Lago.

Op Hijos del Agobio uit 1977, gemaakt in een zeer speciale periode uit de Spaanse geschiedenis met de dood van Franco en de naweeën hiervan, beginnen zij met politieke invloeden in hun muziek binnen te brengen. De verheerlijking van de vrijheid en het wantrouwen tegenover de georganiseerde politiek zijn belangrijke thema’s op deze plaat.

Ten slotte kwam er Sombra y Luz (1979), dit is de meest progressieve van de drie, de muziek is ook de donkerste en experimentele van de 3. Er werden ook jazz invloeden in verwerkt en de elektrische gitaar kreeg een belangrijker aandeel.

Commerciële fase

Na deze progressieve trilogie gaat de groep op weg naar een meer commercieel geluid. Toch hebben zij nog grote troeven zoals met het eenvoudige Tu frialdad (1980), hun enige nummer één. of met Llegó el día (1983), het thema van hun laatste plaat.

Het dodelijk verkeersongeval van Jesús de la Rosa op 14 oktober 1983 maakt een einde aan het creatieve leven van de groep.

De vervanging van Triana

Eduardo Rodríguez Rodway begon een korte solo carrière, terwijl Juan José Palacios “Tele” terug keerde naar het podium onder de naam Triana en hij bracht in 1995 het verzamelwerk Triana una Historia uit samen met een video documentaire.

Later richtte Juan José Palacios “Tele”, geholpen door andere muzikanten een nieuwe groep op en ondanks een grote polemiek noemde hij deze groep ook Triana. Zij brachten 2 platen uit, “Un Jardín Eléctrico” (1997) en “En Libertad” (1999).

In de ochtend van 8 juli 2002 overleed Juan José Palacios “Tele” in een hospitaal in Madrid tijdens een chirurgische ingreep.

Maar wat de fans het meest verontwaardigde was de beslissing die de overblijvende leden van de groep namen na de dood van “Tele”.  In 2007 kwamen zij terug bij elkaar en noemden hun groep opnieuw Triana.

Zij maakten ook een nieuwe CD wat leidde tot grote onrust onder de fans van het trio uit Sevilla. Er kwam zelfs een officieel bericht uit van Eduardo Rodríguez Rodway, het enig overgebleven lid van de originele groep waarin hij de leden van de nieuwe groep beschuldigde om enkel geld te willen verdienen op de rug van de groep Triana.

Discografie:

El Patio (1975)
Hijos del Agobio (1977)
Sombra y luz (1979)
Un encuentro (1980)
Un mal sueño (1981)
Llegó el día (1983)

Verzameld werk

Quinto Aniversario (1988)
Triana 92 (1991)
Una Historia (1995)
Una Historia De La Luz Y De La Sombra (2000)
Sé De Un Lugar (2004)
Quiero contarte (2008)

Fito y Fitipaldis

fito

Fito & Fitipaldis is een Spaanse groep die gestart is in 1998. Zij is gesticht door Fito Cabrales met de bedoeling een ander repertoire te maken dan met zijn vorige groep Platero y Tú. Zijn muziekstijl is zeer gevarieerd, van rock tot blues over soul en swing. Zijn teksten zijn meestal persoonlijk.

In september 2006 verscheen hun laatste CD met de titel “Por la Boca Vive el Pez”. Deze plaat kwam op nummer 1 en kreeg een platina plaat met meer dan 100.000 verkochte exemplaren en dat in minder dan 2 weken. Uiteindelijk zijn er 240.000 exemplaren van verkocht.

En oktober 2007 kregen zij “De Diamanten Plaat” voor meer dan 1.000.000 verkochte exemplaren.

Groepsleden

  • Adolfo “Fito” Cabrales: zang, elektrische en akoestische gitaar
  • Javier Alzola: Saxofoon (1998-)
  • Joserra Semperena: Hammond en piano (2001-)
  • Carlos Raya: elektrische gitaar, slide en pedal steel (2006-)
  • Alejandro “Boli” Climent: Bas (2009-)
  • Daniel Griffin: Drum (2009-)

Discografie

  • A puerta cerrada (1998)
  • Los sueños locos (2001)
  • Lo más lejos a tu lado (2003)
  • Por la boca vive el pez (2006)
  • Antes de que cuente diez (2009)

De website van de groep kan je vinden op Fito y Fitipaldis

 

Melendi

melendi

Melendi is geboren op 21 januari 1979 in Oviedo (Asturias). Hij was er klasgenoot van de F1 rijder Fernando Alonso waar hij trouwens een lied voor geschreven heeft.

Vrij snel kwamen hij en zijn ouders er achter dat hij niet echt geschikt was voor de school en daarom begon hij met voetbal waar hij uiteindelijk bij Real Oviedo terecht kwam.

Daarna begon hij een carrière in het nachtleven als kelner, deze periode heeft hij verwerkt in zijn latere teksten.

In 2001 richtte hij een groep op “El Bosque de Sherwood” ofwel “Sherwood Forest” waarna hij een demo maakte met drie liedjes.

In 2003 bracht hij zijn eerste soloplaat uit welke uiteindelijk goud zou halen.

In 2004 mocht hij het lied voor de Spaanse wielerwedstrijd “Vuelta” zingen en begon hij een kleine tournee.

2005 werd een belangrijk jaar, hij bracht zijn tweede CD uit waarvan hij 200.000 exemplaren verkocht. Tevens en misschien het belangrijkste werd hij voor de eerste maal vader van een dochtertje, Carlota.

Ook nog in 2005 kreeg hij 6 platina CD’s, 4 voor zijn eerste en 2 voor zijn tweede.

In 2006 koos Sony hem voor een rol in videospel “Gangs of London” waarin hij de rol van Mr.Big vertolkte.

Ook in dit jaar componeerde hij de hymne voor de voetbalclub Real Oviedo en zong hij de muziek in voor de film Vuelvo a traficar.

De website van Melendi

Discografie

Sin noticias de Holanda (2003)
Que el cielo espere sentao (2005)
Mientras no cueste trabajo (2006)
Curiosa la cara de tu padre (2008-2009)
Aún mas curiosa la cara de tu padre (2009)
Volvamos a empezar (2010)
Lágrimas desordenadas (2012)