Category Archives: Muziek – pop rock

Ana Belén

María del Pilar Cuesta Acosta, is het meest bekend onder haar artiestennaam, Ana Belén.  Zij is geboren in Madrid op 27 mei 1951 en zij is een Spaanse zangeres en actrice.

Zij is een van de meest opmerkelijke figuren in de Spaanstalige wereld.

Zij is gehuwd met de zanger uit Asturië, Víctor Manuel, haar artistieke compagnon op tal van momenten.

Tijdens haar lange artistieke carrière heeft zij meer dan 40 films en meer dan 35 albums gemaakt en stond zij in 30 theaterwerken op het podium.

Tweemaal werd zij genomineerd voor een Grammy Latino, verder kreeg zij de Premio Grammy Latino in 2015 en de Premio Goya de Honor in 2017.

Ana Belén heeft een eigen website en die je vinden op Ana.

Decai

Decai is een groep en zij bestaat uit drie leden, Pablo Iglesias, Emi Núñez en Francis Chicó Domínguez. Alle drie zijn ze afkomstig uit La Barriada de la Paz in Cádiz.

Decai breek door met het album “Decai – Y eso es lo que hay”, waarop “Y yo te haría una casita” de grootste hit werd. Het bereikte nummer 14 in de top 100 waar het 25 weken bleef staan.

Decai werd een vaste waarde in de wereld van de muziek met hun tweede album “Aires nuevos”.

In 2008 kwam hun album “Baila morena” uit, het was een mix van reggaeton, flamencos en rumba.

Hun tot op heden laatste album “El tren pasa una vez” kwam uit op 13 april 2010. Dit album bevat 14 nieuwe albums en 2 bestaande nummers waaronder “El alma en pie”, een nummer dat bekend werd door David Bisbal.

Groepsleden

  • Pablo Iglesias
  • Emi Núñez
  • Fransi Chicó Domínguez

Discografie

  • Y eso es lo que hay (2005)
  • Aires nuevos (2007)
  • Baila morena (2008)
  • El tren solo pasa una vez (2010)

Lax’n’Busto

lax

Lax’n’Busto is een Catalaanse pop-rock groep die in 1986 werd opgericht in El Vendrell.

Groepsleden:

  • Jaume Piñol Mercader: drums
  • Jesús Rovira Costas: bas
  • Pemi Rovirosa gitaar
  • Cristian G. Montenegro: gitaar
  • Eduard Font: keyboards
  • Salva Racero Alberch: zang (sinds 2006)

Discografie:

  • Vas de punt …o què!!! (1989)
  • Lax´N´Busto (1991)
  • Vas de punt …o què!!!” without banned song “Carme Flavià (1992)
  • Qui ets tu? (1993)
  • La caixa que puja i baixa (1995)
  • A l’Auditori (1996)
  • Sí (1998)
  • Lllença’t (2000)
  • Elèctric Tour (2002)
  • Morfina (2003)
  • Amb tu Tour (2004)
  • Amb tu (2005)
  • Last Pemi Fortuny’s concert (2006)
  • Lax’n’Busto incorpore met de nieuwe zanger Salva Racero (2006)
  • Relax (2007)
  • Objectiu: La lluna (2008)
  • A l’Apolo (2009)
  • Simfònic (2010)
  • Tot és més senzill (2013)

De groep heeft een eigen website op Lax’n’Busto

Een voorbeeld van hun muziek volgt hierna:

Calle París

calle

Calle París is een duo dat gevormd werd door Patricia en haar broer Paul.

Zij zijn woonachtig in Madrid. Half Frans en half Spaans zijn zij reeds vanaf jonge leeftijd bezig met componeren, schrijven en muziek maken. Zij deden deze activiteiten wel apart van elkaar.

Dit apart werken duurde tot zij naar de universiteit gingen om er audiovisuele communicatie te studeren en zij samen verschillende kort films moesten maken.

In het begin van 2004 besloten zij om ook samen muziek te gaan maken.

Enkele maanden later kreeg Patricia een zwaar auto ongeluk en dat veranderde hun leven, op dat moment besloten zij om alles op de muziek te gaan zetten.

Even later hadden zij 40 songs voor piano/gitaar en zang. Na een jaar en een half van onderhandelen en afwachten kregen zij de kans om hun eerste album op te nemen.

Zij werden bekend met het liedje “Te Esperaré” dat op het einde van 2008 te horen was op alle belangrijke radiostations van het land. Dit liedje kwam van hun debuut album “Palabras Secretas” dat uitkwam op 2 december 2008.

Discografie

  • Palabras Secretas (2008)
  • Huracán (2012)

Singles

  • Te Esperaré (2008)
  • Tú, Sólo Tú (2009)
  • Tienes que hacerlo por ti (2009)
  • Polvo de estrellas (2012)
  • Quedará (2012)

Love of Lesbian

love

Love of Lesbian is een Spaanse indie pop rock groep die haar oorsprong heeft in 1997 in Barcelona

In het begin hebben zij drie albums in het Engels opgenomen maar hun drie volgende albums zijn in het Spaans opgenomen. Santi Balmes, de leíder van de groep zegt nu dat de drie Engelstalige albums een vergissing waren. Een belangrijk moment in hun carrière was hun optreden als voorprogramma voor The Cure tijdens de Dream Tour 2000.

De groep is een van de bekendste Spaanse groepen in dit genre, zeker na hun vierde album “Maniobras de escapismo” dat in 2005 uitkwam . Op dit album hebben zij de Engelse teksten vervangen door Spaanse teksten.

De Catalaanse Televisie, met de steun van El Terrat, koos de groep om de muziek te maken voor het programma Tertulia divertida Divendres.

In maart 2009 kwam hun nieuwe album uit, “1999 (o cómo generar incendios de nieve con una lupa enfocando la luna)”, dat tijdens de eerste week op nummer 33 van de Spaanse hitlijst kwam.

In 2010 kregen zij de erkenning van het tijdschrift Rolling Stone dat de groep verkoos tot Groep van het Jaar en van de Tournee van het Jaar.

Leden van de groep

  • Santi Balmes
  • Julián Saldarriaga
  • Jordi Roig
  • Joan Ramon Planell
  • Oriol Bonet

Discografie

  • Microscopic Movies (1999)
  • Is It Fiction? (2002)
  • Ungravity (2003)
  • Maniobras de escapismo (2005)
  • Cuentos chinos para niños del Japón (2007)
  • 1999 (o cómo generar incendios de nieve con una lupa enfocando a la luna) (2009)
  • Maniobras en Japón (2010)
  • La noche eterna. Los días no vividos.

De groep heeft een website op MySpace Love of Lesbian

Pedro Javier González

Pedro

Pedro Javier González García is in 1962 in Barcelona geboren en hij is een Spaanse gitarist, componist en producer. Tot nu heeft hij zeven albums uitgebracht waarvan enkele met eigen composities.

Hij heeft samengewerkt met artiesten zoals Joan Manuel Serrat, Alejandro Sanz, Manolo García en El Último de la Fila, María del Mar Bonet, Victoria de los Ángeles, Angelo Branduardi en vele anderen.

Hij is bekend voor zijn beheerst gitaarspel en voor zijn vermogen om verschillende stijlen te vermengen zoals flamenco en jazz.

Het begin

Zijn eerste stappen in de muziek kwamen er in 1990 met de groep “El Último de la Fila” waar hij de Spaanse gitaar speelde op het album “Nuevo pequeño catálogo de seres y estares”. Vanaf dat moment was er een speciale band tussen de groep en de gitarist en Pedro Javier werkte mee aan hun volgende albums en aan hun concerten.

In 1992 begon hij met Rafael Maya de groep Arrebato. Met deze groep maakte hij het album “Rumba” waarop composities stonden van beide leden van de groep. De stijl ligt dicht bij de golf van de “nieuwe flamenco” die populair was in de jaren ’90.

Na zijn eerste avontuur als componist keert hij terug nar de uitvoering. Hij werkt mee aan de albums “Astronomía razonable” en “La rebelión de los hombres rana” van El Último de la Fila. Op beide speelt hij de Spaanse en de elektrische gitaar. Hij gaat met de groep op tournee om de albums te promoten

De reeks “Guitarra” en zijn eerste solo album.

Tijdens het tweede deel van de jaren ’90 hield hij zich bezig met het maken en promoten van een reeks met drie albums “Guitarra:”

* Guitarra”, uit 1996 is een dubbel cd waarop Pedro Javier versies brengt van liedjes uit de pop en rock geschiedenis. Het zijn zijn interpretaties van nummers van The Eagles, John Lennon, Dire Straits, Supertramp, Simon and Garfunkel en Eric Clapton. Op het album staat een nummer van eigen hand “Celtic dreams”.

* * Guitarra vol. 2″ uit 1997. op dit album herhaalt Pedro Javier de formule van “Guitarra” en hierop staan liedjes van The Police, Bob Dylan, Queen en vele anderen. Ook op dit album staat en liedje van eigen werk “Rainbow eyes”.

* “Guitarra 3: Tributo a los Beatles” uit 1998. Op deze twee cd’s staat het werk van The Beatles en ook op dit album is er een eigen werk, “Tomorrow”.

In het begin van 1997, gelijktijdig met de reeks “Guitarra” maakte hij het album “Callejón del gato”. Het bevat 13 instrumentale akoestische liedjes.

Voor hij verder gaat met het opnemen van eigen werk doet Pedro Javier enkele samenwerkingen met andere artiesten. Hij speelt op de Spaanse gitaar op het album “Arena en los bolsillos” uit 1998 van Manolo García en op “Cansiones” uit 2000 van Joan Manuel Serrat.

In 2001 maakt hij een eigen stuio album “Árboles nuevos” en het album bevat 10 instrumentale en 1 gezongen liedje.

Tegelijkertijd coproduceert en bespeelt de hij de gitaar op “Nunca el tiempo es perdido” uit 2001 en “Para que no se duerman mis sentidos” uit 2004 van Manolo García. Dit laatste album geeft hem de erkenning als producer en hij krijgt er de “Premios de la Música” als Beste Arrangeur/Producer voor.

Hierna volgt een samenwerking met Serrat op het album “Versos en la boca” uit 2002 waarop hij terug de gitaar bespeelt.

In 2005 neemt hij terug de nummers van zijn eerste album op en geeft er een nieuwe interpretatie aan, het album krijgt de naam “Nuevo callejón del gato 05”.

In 2007 maakt hij een nieuw album met eigen werk, “Verdades ocultas y medias mentiras”.

Het Trio

Pedro Javier González met Roger Blavia (drums) en Toni Terré (bas) vormen een groep met de naam “”Trío” en zij geven een reeks concerten in Europa. Op het repertoire staatn de pop en rock klassiekers uit het verleden.

Discografie

Met Arrebato:

  • Rumba canalla (1992)

Albums:

  • Guitarra (1996)
  • Guitarra vol. 2 (1997)
  • Guitarra 3: Tributo a los Beatles (1998)
  • Callejón del gato (1997)
  • Árboles nuevos (2001)
  • Nuevo callejón del gato 05 (2005)
  • Verdades ocultas y medias mentiras (2007)

Pedro Javier González heeft een eigen website en die kan je hier vinden.

Een voorbeeld van zijn muziek kan je hierna vinden:

Aurora Beltrán

aurora

Aurora Beltrán is geboren op 26 augustus 1964 in Pamplona en zij is een Spaanse muzikante. Zij was lid van twee muziekgroepen, Belladona en Tahúres Zurdos en na de split van de laatste in 2004 begon zij een solo carrière.

Alhoewel zij in Pamplona geboren is groeide zij op in Potasas (Beriáin, Navarra). Door een ziekte moest zij vele uren stil zitten en daarom kreeg zij van haar vader een gitaar. Toen zij 13 jaar was componeerde zij haar eerste lied  “Muerte ven” en dat lied staat op het eerste album van Tahúres Zurdos.

In het midden van de tachtiger jaren begon haar muzikale carrière als gitariste van de groep Belladona waarmee zij een LP opnam, Las mujeres y los negros primero.

In 1987 vormde zij in Pamplona, samen met haar broer Lolo en twee oude bekenden de groep Tahúres Zurdos. Zij maakten een demo en zij gaven concerten in Navarra en de rest van het noorden van Spanje. In 1988 namen zij hun eerste album op,Tahúres Zurdos.

Aurora Beltrán nam met deze groep acht studio albums, twee verzamel albums, een akoestisch en een live album op. Dit laatste live album werd opgenomen in de Sala Naboo van Tudela op 5 december 2003. Het album kreeg de titel “17 años”, een verwijzing naar het zeventien jarig bestaan van de groep. Enkele maanden later ging de groep uit elkaar.

Na de split gaf Aurora Beltrán een reeks akoestische concerten en zij was daarbij vergezeld door Eva Rada, een achtergrondzangeres bij Tahúres Zurdos tijdens de laatste jaren. Er kwamen nu ook nieuwe thema’s aan bod in haar muziek.

Het duurde nog tot in 2007 voordat zij haar eerste solo album maakte, Clases de Baile. Zij werkte hiervoor samen met Enrique Bunbury, Loquillo en Carmen París.

In 2008 deed zij een tournee “Otra noche sin dormir” en hiervoor werkte zij samen met Rosendo en Barricada. De tournee begon op 4 april in de velodroom van Anoeta in San Sebastián en hij eindigde op 26 september op de plaza de toros de Las Ventas in Madrid.

In september 2009 begon haar tournee door de Verenigde Staten en zij kwam in New York, New Jersey, Boston, Philadelphia.

Aurora Beltrán werkte dikwijls samen met andere Spaanse artiesten zoals Babylon Chat, Estrago, La Fuga, Big Member, Los Secretos, Amaral, Burning, Luz Casal, Barricada, Rosendo, Mägo de Oz, Rafa Pons, Sin Tregua, Lilith, Enblanco ó Básico.

Discografíe

met Belladona

* Las mujeres y los negros primero (1986)

met Tahúres Zurdos

* Tahúres Zurdos (Ohiuka, 1988)
* Tahuría (Ohiuka, 1990)
* Nieve negra (EMI, 1991)
* Árido (EMI, 1992)
* La caza (EMI, 1994)
* Azul (BMG-Ariola, 1996)
* Tak (Arcade, 1998)
* El tiempo de la luz (Sony, 2000)
* 17 Años (Do it Records, 2004)

Solo

* Clases de baile (Aurora Records, 2008)
* Museo Púrpura (Aurora Records, 2012)

Live album

* Otra noche sin dormir (CD + 2 DVD met Rosendo en Barricada), 2008.

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden:

Quimi Portet

quimi

Joaquim Portet Serdà koos als artiestennaam Quimi Portet en hij is geboren in Vic, Barcelona op 20 oktober 1957. Hij is een Spaanse gitarist, componist en zanger.

Hij speelde in groepen zoals Kul de Mandril en Los Burros maar hij bereikte een commercieel succes met de groep El Último de la Fila, samen met Manolo García.

Later vervolgde hij zijn carrière als solo artiest.

Tijdens zijn ganse loopbaan werd hij beschouwd als een gitarist in het pop of rock genre alhoewel hij verschillende muziekinstrumenten heeft bespeeld tijdens zijn lange carrière. Op enkele van zijn liedjes neemt hij zelfs de zang voor zijn rekening.

Zijn teksten kenmerken zich door een surrealistische stijl en door een nogal persoonlijke smaak van humor.

Hij heeft zowel in het Catalaans als in het Spaans geschreven.

Als producer heeft hij de meerderheid van de albums van El Último de la Fila geproduceerd en hij heeft samen gewerkt met onder andere Adrià Puntí, Albert Pla en Gerard Quintana.

Discografíe

* Persones estranyes (1987)
* Hoquei sobre pedres ( 1997)
* Cançoner electromagnètic (1999)
* Acadèmia dels somnis (2001)
* La Terra és plana (2004)
* Matem els dimarts i els divendres (2007)
* Viatge a Montserrat ( 2009)
* Oh My love (2012)

Hij heeft een een eigen website en die kan je vinden op Quimi Portet

Een voorbeeld van zijn muziek (en zijn humor) kan je hierna vinden op de officiële video clip.

Patricia Kraus

patricia

Patricia Kraus is een in Milaan geboren Spaanse zangeres. De reden dat zij daar geboren is, is dat haar vader, de bekende tenor Alfredo Kraus op dat moment in Milaan studeerde.

Patricia begon met haar muzikale studie toen zij negen jaar was maar later kwam er een klassieke opleiding bij. Die kreeg zij van de sopraan Lina Huarte en van haar vader.

Uiteindelijk koos Patricia voor een ander genre muziek en dat werd pop-rock. Zij kreeg haar eerste bekendheid toen zij gekozen werd om Spanje in Brussel te vertegenwoordigen op het Eurovisie songfestival van 1987. Zij zong daar toen het liedje “No estás solo”. Dat was een compositie van haarzelf, Rafael Martínez en Rafael Trabuchelli.

Op het einde van de negentiger jaren begon zij samen met de drummer Daniel Assante aan een project van experimentele en elektronische muziek maar dat was zonder al te veel succes.

In 1999 begon zij met Juan Belda en Juan Gómez Acebo, de groep Wax Beat. Met hen maakte zij twee albums.

Zij naam in 2006 als lerares deel aan Operación Triunfo waar zij les gaf over de muziek cultuur uit de jaren 60 en 70.

Momenteel werkt zij mee aan een muzikaal project, Vintage Club Band.

Discografíe

Solo:

* Patricia Kraus, 1987
* De animales y de selva, 1989
* El eco de tu voz, 1991
* Batería y voz en dos movimientos, 1996
* Atlanterra, 1998
* I am, 1998
* Alma, 2007
* Vintage fun club 2009
* Retrocollection 2011
* Divazz 2013

Met Wax beat

* Lava’s lamp, 2000
* Go outside and play, 2003

Zij heeft een website in die kan je hier vinden; Patricia Kraus

Een voorbeeld van haar muziek staat hierna:

Leire Martinez

leire

Leire Martínez Ochoa is geboren op 22 juni 1979 in Puente la Reina, Navarra. Zij is een Spaanse zangeres die deelgenomen heeft aan Factor X.  Momenteel is zij de zangeres bij de zeer populaire groep La Oreja de Van Gogh.

In 2002 deed zij mee aan de casting van Popstars en zij werd gekozen om verder te gaan in het programma. Om persoonlijke redenen trok zij zich echter terug.

In datzelfde jaar deed zij de stem van Lilo Pelekai in de Disney film, Lilo & Stitch.

In 2007 deed zij dan mee aan het programma Factor X waar zij een interpretatie gaf van Me voy, van Julieta Venegas, To be left outside alone, Be My Baby van Vanessa Paradis en All Around The World, van Lisa Stansfield.

Zij werd uitgeschakeld in het zevende gala maar was wel finaliste van het programma.

In 2008 werd zij uitgekozen om de nieuwe zangeres van La Oreja de Van Gogh te worden in vervanging van Amaia Montero.

De groep deed een persconferentie op 14 juli 2008 in Madrid waar zij Leire presenteerden als de nieuwe vocaliste.

In de zomer van 2008 was zij het gezicht van de Herbal Essences campagne “Pelo Sexy”.

Het eerste album met Leire kwam in Spanje uit op 2 september en op 8 en 30 september in Latijns-Amerika.

Discografíe

Met La Oreja de Van Gogh

* A las cinco en el Astoria (2008)

* Nuestra casa a la izquierda del tiempo (2009)

* Cometas por el cielo (2011)

* Primera fila (2013)

De website van de groep kan je vinden op: La Oreja de Van Gogh

Een voorbeeld van haar muziek kan je hierna vinden

Amaia Montero

amaia

Amaia Montero Saldías is een Spaanse zangeres en zij is geboren in Irún, Guipúzcoa op 26 augustus 1976.

Haar carrière begon in 1996 als zangeres bij de populaire pop-rock groep La Oreja de Van Gogh.

Op 19 november 2007 kondigde zij haar vertrek uit de groep aan om zich volledig aan haar solo carrière te kunnen wijden. Zij wou haar eigen gevoelens kunnen vertolken in haar eigen liedjes.

Haar carrière

1996-2007: La Oreja de Van Gogh

Amaia kwam in 1996 bij de groep nadat de gitarist Pablo Benegas haar op een feestje Nothing Compares 2 U, van Sinéad O’Connor had horen zingen.

Hij vroeg haar om te komen testen bij de groep die hij aan het vormen was samen met de bassist Álvaro Fuentes, de toetsenist Xabi San Martín en de drummerHaritz Garde.

Na de gelukte test kreeg de groep zijn definitieve naam, La Oreja de Van Gogh. Tot op dat moment was de naam Los Sin Nombre pasó. Vanaf dat moment maakte de groep zelf zijn liedjes waar zij tot dan toe enkel nummers van andere artiesten vertolkten.

Op 18 mei 1998, na het winnen van de muziek wedstrijd van San Sebastián, tekenden zij hun eerste platencontract bij Sony Music en maakten zij hun eerste album “Dile al sol”. Dit album kreeg 7 platina albums in Spanje.

Met het tweede album “El viaje de Copperpot”, dat uitkwam op 11 september 2000 vestigden zij definitief hun naam. De groep brak door in Latijns-Amerika en wereldwijd werden er meer dan 2.000.000 exemplaren van verkocht.

Op 28 april 2003 was er dan het derde album, “Lo que te conté mientras te hacías la dormida” en zoals de twee vorige haalde dit ook mooie verkoopcijfers.

In 2006 was er het vierde album “Guapa” wat uiteindelijk het laatste met Amaia zou zijn met uitzondering van een verzamelalbum voor het tienjarig bestaan van de groep.

Vanaf 2007 tot …..: solo carrière

Op 19 november 2007 kondigde Amaia haar vertrek uit de groep aan, een 11-jarige samenwerking werd dus stopgezet. Na de aankondiging begon zij aan haar vijfde album “Amaia Montero” te werken.

Tussen januari en juni 2008 nam zij de eerste liedjes op in Madrid. Daarna trok zij naar Genua om er met de Italiaanse producer Claudio Guidetti te werken. De opname van deze liedjes gebeurde in Milaan in de studio’s van Eros Ramazzotti.

Daarna ging het richting Los Angeles om er in de Henson Recording Studio de laatste te leggen aan het album onder de leiding van Mike Tacci.

Op het album staan elf liedjes die allemaal geschreven werden door Amaia.

Op 18 november 2008 kwam het album in Spanje op de markt en ging direct naar nummer een. Tijdens de eerste week werden er meer dan 40.000 exemplaren verkocht en had zij haar eerste gouden plaat.

Uiteindelijk kreeg het album driemaal platina in Spanje en goud in Venezuela en Argentinië.

In het laatste deel van 2009 nam zij een Italiaanse versie op van haar album en het zal worden uitgebracht in Italië in het begin van 2010.

In de zomer van 2011 nam zij haar tweede album, Amaia Montero 2  op in de mythische studio’s Eastwest in Los Angeles.  Dit album bevatte twaalf liedjes.

Discografíe

* 1998: Dile al sol (+900.000)
* 2000: El viaje de Copperpot (+2.000.000)
* 2003: Lo que te conté mientras te hacías la dormida (+2.000.000)
* 2004: La Oreja de Van Gogh en directo, gira 2003 (60.000)
* 2005: Paris (Frans album met liedjes uit tweede en derde album) (15.000)
* 2006: LOVG 1996-2006
* 2006: Guapa (+1.000.000)
* 2007: Más Guapa (+600.000)
* 2007: LOVG – Grandes éxitos (+80.000)
* 2008: Amaia Montero (+300.000)
* 2011 Amaia Montero 2
* 2014 Si Dios Quiere Yo también

Haar website kan je vinden op Amaia Montero.

Een voorbeeld van haar kunnen kan je hierna vinden

 

El Sueño de Morfeo

sueno

El Sueño de Morfeo is een Spaanse popgroep die afkomstig is uit Asturië. De groep werd opgericht in 2002 onder de naam Xemá. Hun eerste album, Del Interior, werd in datzelfde jaar uitgebracht en behaalde geen hoge verkoopcijfers. Dit album werd alleen door David en Raquel opgenomen, die toen beide muzieklessen kregen op een school nabij Oviedo.

Na de toetreding van Juan Luis in 2003 beslisten ze een andere naam te kiezen voor de groep en een tweede album te maken. Eerst lag de Keuze op Pupitre Azul, dan was het La hija del caos en uiteindelijk viel de keuze op El Sueño de Morfeo. Dat werd tevens de naam van het nieuwe album die in 2005 werd uitgebracht.

Door naar een andere platenlabel te gaan, Globomedia Música, die hen een aantal figuraties bezorgde in de serie Los Serrano, werd hun eerste single Nunca Volverá een hit in Spanje. Met hun tweede single, Ojos de Cielo, vestigden ze zich definitief in de hitlijsten.

Hun eerste tournee ging door meer dan 100 Spaanse steden en werd door meer dan 1 miljoen mensen bijgewoond. Hun album behaalde platina met meer dan 150.000 verkochte exemplaren.

Raquel heeft een duet uitgebracht met Diego Martín, Déjame Verte en de groep realiseerde de melodie voor de reclamecampagne van Cruzcampo, zij namen hiervoor “I will survive” van Gloria Gaynor op.

Op 1 maart 2009 publiceerde de krant “La Nueva España” een artikel dat de groep een nieuwe cd maakt in Los Angeles en David Feito bevestigde dit nieuws.

Groepsleden:

Raquel del Rosario Macías (zang)
David Feito (acoustische gitaar en koor)
Juan Luis Suárez (elektrische gitaar)

Discografie:

  • Del interior (onder de naam (2002)
  • El sueño de Morfeo (2005)
  • Nos vemos en el camino (2007)
  • Cosas que nos hacen sentir bien (2009)
  • Buscamos sonrisas (2012)
  • Todos tenemos un sueño (2013)

Luz Casal

luz

María Luz Casal Paz of zoals ze beter gekend is Luz Casal is geboren in Boimorto op 11 november 1958.

Zij is een Spaanse zangeres afkomstig uit Galicië en haar muziek valt in de categorie pop-rock. Zij is tevens een van de beroemdste zangeressen in Spanje.

Na haar grote Spaanse successen in de jaren tachtig kreeg ze ook meer internationale bekendheid en vooral dan in Frankrijk. De verkoop van haar cd’s staat momenteel op 5.000.000 exemplaren.

Het begin

Luz Casal is geboren in een klein dorpje in Galicië, Boimorto op 11 november 1958. Toen zij zes maanden was verhuisde zij met haar ouders naar Asturië.

Later kwamen zij in Gijón terecht waar Luz voor 50 personen haar eerste optreden gaf. Zij studeerde piano, deed aan ballet en maakte deel uit van een rock groep “Los Fannys”, deze groep bracht covers van andere artiesten.  “Los Fannys” trad op in Asturië, León en Galicië. Niettemin wou ze altijd al op het podium als solo artieste en daarom ging zij zang studeren.

In 1977 kon zij haar ouders overtuigen om een carrière in de muziek te kunnen beginnen en daarom ging zij naar Madrid om er haar eerste demo te maken “La Guapa”.

Zij gaat dan een aantal platenmaatschappijen langs en een onafhankelijk label geeft haar een kans in een koortje en zij begint een muziek carrière. Zij werkt mee aan de opnames van tal van andere artiesten op dat label en zingt live in het achtergrondkoor van Juan Pardo. Zij begint nu ook haar eigen liedjes te schrijven en op te nemen maar geen enkel van deze is op de markt gebracht.

In 1980 maakte zij dan haar eerste opname, El Ascensor, waarin zij reggae invloeden had opgenomen als eerbetoon aan Bob Marley. Zij had optredens op verschillende festivals in verschillende landen.

Vanaf 1981 kwam er dan met de regelmaat van de klok een nieuwe platenopname, er kwam een eerste tv show en een samenwerking met andere artiesten kwam ook regelmatig voor zoals met Mark Knopfler in 1986 en met de Christians in 1987.

In 1987 trok ze ook op tournee naar de Verenigde Staten, Mexico en Venezuela.

In 1988 was er dan een optreden met Phil Manzanera van de Doors op een festival in Ibiza.

Vanaf 1989 begon dan haar grote succes, haar cd had een verkoop van 300.000 exemplaren. De volgende cd was dan weer goed voor 450.000 exemplaren en die kreeg 4 maal platina. Van deze cd haalde Pedro Almodovar muziek voor zijn film Tacones Lejanos. Luz werd nu een ster in Europa en zeker in Frankrijk.

Haar carrière verloopt vlot tot zij op 16 januari 2007 geopereerd wordt van kanker en op 20 juni 2007 schrijft zij op haar web pagina dat zij de ziekte overwonnen had.

Op 12 oktober brengt zij dan haar nieuwe single en haar nieuw album uit. Op deze cd heeft zij gezelschap van Carlos Goñi, Luis Auserón en Pablo Guerrero.

Haar website staat op Luz Casal

Discografie

Albums

Luz (1982)
Los ojos del gato (1984)
Luz III (1985)
Quiéreme aunque te duela (1987)
Luz V (1989)
A contraluz (1991)
Como la flor prometida (1995)
Un mar de confianza (1999)
Con otra mirada (2002)
Sencilla alegría (2004)
Vida tóxica (2007)
La Pasión (2009)
Almas gemelas (2013)

Amaral

amaral

Amaral is een groep uit Zaragoza en zij is opgericht door Eva Amaral (zangeres) en Juan Aguirre (gitarist).  Allebei schrijven ze de liedjes die ze maken.

Eva en Juan trokken naar Madrid waar zij op 1 januari 1997 de groep met de naam “Amaral” begonnen. In dat zelfde jaar tekenden zij al een contract bij de platenmaatschappij Virgin-EMI en op 18 mei 1998 brachten zij hun eerste CD uit.

Hun muzikale stijl kunnen we pop-rock noemen maar dan met Latijnse ritmes, synthesizers en hun teksten zijn poëtisch.

Tot op heden hebben ze 6 CD’s gemaakt en dat bracht hen op het lijstje van goed verkopende artiesten, er zijn nu al 2 miljoen CD’s verkocht.

Verder is de lijst van artiesten waar de groep mee samen gewerkt heeft enorm lang, de bekendste is wel Moby.

De website van de groep kan men hier vinden: Amaral

Discografie:

Amaral (1998)
Una pequeña parte del mundo (2000)
Estrella de mar (2002)
Pájaros en la Cabeza (2005)
Gato negro – Dragón rojo (2008)
Hacia lo salvaje (2011)

La Oreja de Van Gogh

la oreja de van gogh

La Oreja de Van Gogh, is ook bekend onder het letterwoord LOVG of LODVG en de groep is afkomstig uit San Sebastian.

De groep begon zijn carrière in 1996 en de  groepsleden zijn:

Pablo Benegas: gitaar
Álvaro Fuentes: bas
Xabi San Martín: toetsen
Haritz Garde: drums
Leire Martinez: zang

Amaia Montero, was vanaf de oprichting van de groep de zangeres en zij bleef dit tot in 2007. Zij begon toen een solocarrière en ze werd in de groep vervangen door Leire Martínez.

De muziek van de groep kan omschreven worden als pop rock maar op hun vorige CD’s hebben zij ook andere stijlen gespeeld zoals ranchera, bossa nova, dance en electronische muziek.

Deze groep is een van de belangrijkste in Spanje en ze zijn bekend in Latijns-Amerika, Frankrijk en Italië. Zij bereikten de eerste plaats in een aantal landen met liedjes zoals El 28, Soñaré, Cuéntame al oído, Cuídate, La playa, Puedes contar conmigo, Rosas, Muñeca de trapo, Dulce locura, Perdida, En mi lado del sofá, El último vals en Jueves.

In 2008 waren er tot dan toe wereldwijd 6.500.000 CD’s verkocht. Bovendien kreeg de groep de Grammy Latino, de MTV Europa Award en de Gaviota de Plata del Festival Internacional de la Canción de Viña del Mar.

De website van de groep kan u hier vinden: La Oreja de Van Gogh

Hierna kan een van de grote hits van de groep vinden en het bijzondere aan het filmpje is dat het bewerkt, men kan de beide zangeressen beurtelings horen zingen.  In het begin was er een polemiek wie de beste zangeres was, Amaia of Leire.